دسته: اشعار

 وضعی  دور شمیمِ‌ش  را سخت نابلدم، از  انتهای درد آخرین  برگِ از  فرهنگی منقرض چی-ست-آن   …

برای طُ کِ مثل هیچ کس نیستی   بِ لطافت بِ عطوفت بِ محبت بِ شفقت بِ مودت بِ کرامت بِ کدام واژه پویم کِ بگویم طُ کِ هستی طُ همانی  کِ طُ هستی   و همین بس کِ تمامم کِ انیسم کِ امیدم کِ پناهم کِ وجودم همه‌ لبریز طُ و من  جَلد طُ هستم   …

*سینِ*لام را به خدای*دار*نگه داشتن غم‌سوزی ایامِ سکون‌ست چنین خون‌گذری *را* به *ته* می‌رساند در بدوِ رویش کلام. 18 سپتامبر 2024 28 شهریور 1403 وونکور  …

با هبوط پاییز  محیا رنگی رنگ می‌گیرد و  جریان حیات  موج می‌زنددر نگاه گرم ستاره‌ایی در وبال  و حلولِ ماه مهر معنا بخشِ نبضِ زمان می‌شود به هنگامه‌ی نزولِ بختِ حضیضِ شرف. …

فتانه‌ی خلسه‌ی تنهاییِ هر شبه ستارگان را به وجد می‌آورد و شاید به انبساط! اما… نگاه به آسمان و پای در زمین؟ امید بر آزادی و عقل در گرو اسارتی زیبا مملو از نگاهی سرد که خنک می‌کند دل‌های سوخته‌امان را !!!! شاید!!!! . . . … …

زنده‌گی یگانه عداوت زندگی با ما فریادی‌ست که می‌نالد ” چشمان‌تان راباز کنید   بنگرید  پایان راه نزدیک    شما هنوز چیزی نمی‌فهمید” و  و  و  و  و    ما  ندای درناکش را چشیده در  وادی فراموشی خنده‌کنان عبور کرده  می‌گوییم : م ی د ا ن م  …

جهان مملوِ از جای خالیِ طُ ست … The world is full of your vacantness Le monde est plein de votre vacance Die Welt ist voller deiner Leerstand …

یادمان باشد می‌توان  گریه نکرد می‌شود  کم خندید می‌توان  راز نگون‌ساری یک عاشق را کم‌کمک  بر لب مردم  آویخت دورشو !!! گریه نکن، شب زیباست  گریه نکرد  کم خندید …

تنها در این غریبستانِ  مه‌آلود آنچه  “زنده‌گی” را محیا می‌کند “مرگ” است. …

درد فقدان را که می‌داند که چیست جز به آن جانی که زهرش را کشید روی بودن را که وارونش کنی روی دیگر را به غم خواهی چشید …